Waarom haast ten koste gaat van aandacht

Fietsen met stevige wind

Op weg naar mijn praktijk, was het druk met fietsers op weg naar school. Het was nog donker. Het motregende en er stond best wel een stevige wind. Mijn aandacht werd getrokken door een vader met drie kinderen. Het jongste kind van ongeveer vijf jaar duwde hij vooruit met zijn rechterhand. Twee wat oudere kinderen een meisje van ongeveer acht en een jongetje van rond zeven jaar fietsten achter hem aan. Het achterlicht van dat jongetje deed het niet. De oudste kinderen hadden moeite hun vader bij te houden. 

Waarschijnlijk was het al laat. Vader maakte tempo. Ik zag hem langzaam wegrijden bij zijn twee oudere kinderen. Het meisje kon hem, zij het op afstand nog bijhouden. Ze keek steeds achterom of haar jongere broertje nog kon volgen. Maar die afstand werd ook steeds groter. Uiteindelijk riep het jongetje wanhopig, “Papa ik kan je niet meer bijhouden!” Zijn stemmetje stierf weg in de wind en de tranen liepen over zijn wangen. Uiteindelijk ploeterde hij zelf door, opgevangen door zijn oudere zus, bereikten ze de school.

Vader was in geen velden te zien, waarschijnlijk was hij ergens zijn jongste zoontje naar een klas aan het brengen. Ik had geen idee.

Losgeslagen ouders

Door mijn vak als coach kijk ik wellicht op een andere wijze naar situaties. De manier waarop iemand fietst zegt al veel over die persoon. Geniet je van je fietstochtje of doe je dat al mopperend tegen de wind in. Hou je rekening met elkaar en vertrek je op tijd.? Zorg je dat jouw fiets en de fietsen van je kinderen in orde zijn. Het zijn nu eenmaal je bloedeigen kinderen. Je wilt toch niet dat ze iets overkomt?

Toch zie ik het tafereel van de losgeslagen ouders, die zich haastend een weg banen met fiets, bakfiets of auto maar al te vaak. Wat zou dat met je kinderen doen?

Haast en aandacht gaan niet samen

We geven onze kinderen het voorbeeld. Te veel aan ons hoofd en we kunnen onze tijd maar moeilijk goed indelen. Als je altijd haast hebt, betekent het ook dat je onvoldoende aandacht kan geven aan de dingen die belangrijk zijn. Je zult merken dat je veel afraffelt. Even snel een kam door je haar, in de auto nog even scheren of make-up opdoen. Erachter komen dat je kind een twee verschillende schoenen aanheeft of toch die leuke zomerjas aanheeft terwijl het vriest.

Kortom alles wat je gehaast doet geeft je meer stress. Zowel tijdens de “actie” als na het “afleveren”. Tijdens de actie om op tijd te vertrekken schiet er van alles door je hoofd, spullen bij elkaar pakken, toiletbezoek, aankleden.

Ook tijdens het fietsen met je kinderen naar school, erger je je aan anderen die niet doorrijden, en verkeerslichten die op rood staan. Dan zet je je kinderen, net op tijd af bij school. Een vluchtige kus en weg ben je. Je moet toch zelf je trein nog halen. Vertwijfeld loop je alles nog eens na. Hebben ze allemaal hun boterhammen mee, was het vandaag nou sporten voor de oudste of was dat morgen. Wat vervelend dat je dat niet even hebt nagekeken, nu staat je oudste zonder sportkleding. Een nieuwe dag is begonnen. Herkenbaar?

Mijn inzicht

Eerst even over die vader die veel te hard fietst, dat zie ik ook moeders doen. Wat ik zie is dat de afstand tussen ouders en kinderen soms groot is. Kinderen worden geacht snel volwassen te worden en mee te doen met de grote “ratrace”. Laat kinderen kind zijn en pas je aan aan je kind.  Laat je kind zich niet aanpassen aan jou, als volwassene. Volwassen zijn kunnen kinderen nog heel lang. Probeer je eens te verplaatsen in je kind, je bent zelf kind geweest. Zou jij het fijn vinden als je vader of je moeder ver vooruit fiets? Zou je je verloren voelen, aan je lot overgelaten?

En dan de stress die door haast wordt veroorzaakt. Dat is natuurlijk een schot voor open doel. We hebben allemaal evenveel tijd. Neem de tijd dan om met aandacht je dagelijkse dingen op tijd aan te pakken.

Wutah zegt

Als je vanuit rustige attitude leeft ervaar je alles beter en intenser. Als je voelt dat alles maar voorbij vliegt en je soms weinig van de dag kunt herinneren, is het tijd om stil te staan bij je leefpatronen. Doe dat in stilte, bijvoorbeeld door meditatie. Je krijgt vanuit de stilte de juiste antwoorden om jouw leven te onthaasten en met meer aandacht te beleven. Je wordt er gelukkig van!

 

Vragen?

Heb je een vraag over deze blog? Stuur gerust een bericht via het onderstaande formulier:

 

Delen met je netwerk?

Een reactie plaatsen